هشدار امام علی(ع) درباره فهم حق

امام علی(عليه السلام): درحکمت169 نهج البلاغه به كسانى كه حق را با تمام ظهور و بروز آن فهم نمى كنند هشدار مى دهد.

چگونگی آشکار بودن نشانه هادر کلام امیر المومنین(ع)به گزارش خبرنگارحوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛امام علی (عليه السلام) فرمودند:  قدْ أَضَاءَ الصُّبْحُ لِذِي عَيْنَيْنِ.
صبح براى آنها كه دو چشم بينا دارند روشن است.

شرح و تفسير حکمت 169 نهج البلاغه

امام علی(عليه السلام) در اين كلام حكيمانه به كسانى كه حق را با تمام ظهور و  بروز آن فهم نمى كنند هشدار مى دهد و مى فرمايد: «صبح براى آنها كه دو چشم بينا دارند روشن است»، (قَدْ أَضَاءَ الصُّبْحُ لِذِي عَيْنَيْنِ).

اشاره به اين كه كسانى كه چشم بصيرت دارند حق را به خوبى درك مى كنند، زيرا نشانه هاى آن كاملاً آشكار است، خواه اين حق به معناى ذات پاك پروردگار باشد آن گونه كه قرآن مجيد مى فرمايد: «(سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِى الاْفَاقِ وَفِى أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلَى كُلِّ شَىْء شَهِيدٌ)، به زودى نشانه هاى خود را در اطراف عالم و در درون جانشان به آنها نشان مى دهيم تا براى آنان آشكار گردد كه او حق است. آيا كافى نيست كه پروردگارت بر همه چيز شاهد و گواه است» و يا اين كه مراد از صبح قرآن مجيد است، همان گونه كه مى فرمايد:  «(قَدْ جَاءَكُمْ مِنَ اللهِ نُورٌ وَكِتَابٌ مُبِينٌ)، (آرى) از طرف خدا نور و كتاب روشنگرى به سوى شما آمد».

يا اين كه منظور آيين اسلام و آورنده آن باشد آن گونه كه قرآن مى فرمايد: «(لاَ إِكْرَاهَ فِى الدِّينِ قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنْ الغَىِّ)، اكراهى در قبول دين نيست. (زيرا) راه راست از راه انحرافى روشن شده است» و يا اين كه مراد رسول گرامى اسلام باشد همان گونه كه مى خوانيم: «(يَا أَيُّهَا النَّبِىُّ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِداً وَمُبَشِّراً وَنَذِيراً * وَدَاعِياً إِلَى اللهِ بِإِذْنِهِ وَسِرَاجاً مُّنِيراً)، اى پيامبر! ما تو را گواه فرستاديم و بشارت دهنده و بيم دهنده، و تو را دعوت كننده به سوى خدا به فرمان او قرار داديم و چراغى روشنى بخش».

يا مقصود خود حضرت (و امامان اهل بيت) باشد، چنان كه در زيارت «جامعه» آمده است: «خَلَقَكُمُ الله أنواراً فَجَعَلَكُمْ بِعَرْشِهِ مُحْدِقينَ حَتّى مَنَّ عَلَيْنا بِكُمْ». و در خطبه 87 نهج البلاغه نيز به اين معنا اشاره شده است. يا اين كه منظور تمام آنچه گذشت و تمام حقايق عالم هستى است.

قرآن مجيد در سوره «اسراء» آيه 72 نيز مى فرمايد: «(وَمَنْ كَانَ فِى هَذِهِ أَعْمَى فَهُوَ  فِى الاْخِرَةِ أَعْمَى وَأَضَلُّ سَبِيلا)، اما كسى كه در اين جهان (از ديدن چهره حق) نابينا بوده است در آخرت نيز نابينا و گمراه تر است». به هر حال اين جمله به صورت ضرب المثلى در آمده و واژه «صبح» كنايه از حق و «ذى عَيْنَيْن» كنايه از صاحبان بصيرت و آگاه و واژه «أضاء» اشاره به ظاهر بودن حق است. حال اگر كسانى گمراه شوند به علّت نابينايى آنهاست، يا اين كه چشم دارند و بر هم مى گذارند يا خفاش صفت از ديدن آفتاب حق به شب هاى تاريك و ظلمانى پناه مى برند.

انتهای پیام/


ادامه مطلب
تاريخ : شنبه 15 مهر 1396  | 11:36 ب.ظ | نويسنده : مهدی گلشنی | نظرات 0

خصائل مومن در کلام امام رضا(ع)

امام رضا(ع) درباره خصلت های مومن گفت: مومن،مومن نیست.تا آن زمان که در او سه خصلت باشد: سنتی از پروردگار و سنتی از پیامبر(ص) و سنتی از ولی.

مومن سه خصلت داردبه گزارش خبرنگارحوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛امام رضا (ع ) درباره خصلت های مومن گفت: مومن،مومن نیست.تا آن زمان که در او سه خصلت باشد: سنتی از پروردگار و سنتی از پیامبر و سنتی از ولی.پس سنت پروردگارش  پوشاندن رازست.خدا فرموده خدا عالم به غیب است و هیچ کسی را بر راز پنهانی خویش آگاه نمی سازد.جز آن فرستاده و رسولی که او را پسندیده باشد.اما سنت پیامبر خدا مدارا کردن با مردم است.زیرا خدا به پیامبر فرمان داد که با مردم مدارا کند و فرمود: عفو را در پیش گیر و به خوبی فرمان ده و از افراد نادان روی بگردان.اما سنت امام شکیبایی در امور سخت است که خدا فرمود و آنها که به هنگام سختی و زیان افراد شکیبا و صابرند.

آیت الله مجتهدی در شرح این حدیث می گویند: حدیث از امام رضا (ع) نقل  شده است که مومن مومن نیست مگر اینکه در او سه خصلت باشد.اول سنت و روشی از خدا،دوم سنت و روشی از پیغمبر سوم روشی هم از ولی خدا.مقصود از ولی ائمه (س ) هستند.روش پروردگار این است که اسرارت را نگو.خداوند خیلی از چیزها را آشکارنکرده است.خداوند خیلی از اسرارش را به ما نگفته است پس ما هم سر خودمان را به کسی نگوییم.در یک روایت دارد که به دوستانت هم سرت را نگو.رفیق شش دانگی داری پته ات را جلوی او روی آب نریز.هرچه داری به او نگو.چرا برای اینکه ممکن است یک روز همان شخص دشمن تو بشود و آن اسراری را که به او گفته ای به این و آن بگوید و خلاصه به ضررت بشود.دلیل کتمان سر خداوند هم این آیه است خدا عالم به غیب است و به غیب خودش احدی را عالم نکرده است.مگر کسی که راضی باشد،مثل پیغمبر و امام که به پیغمبر و امام بعضی چیزها را فرموده است.

ایشان ادامه می دهند: اما سنت پیغمبر مدارا کردن با مردم است.هرزمان پیغامبر می خواست به مسجد برود یهودی از بالای بام خاکستر روی سر ایشان می ریخت اما پیامبر عصبانی نمی شدند.دو سه روزی گذشت و یهودی خاکستر نریخت.حضرت فرمودند: این دوست ما که هر روز یاد ما می کردکجاست دوست ما این مدارا ست.گفتند مریض است.حضرت فرمودند به عیادتش برویم.برخاستند و با اصحاب به عیادت یهودی رفتند.در خانه یهودی را زدند یهودی نگاه کرد دید رسول خدا تشریف آورده اند.از خجالت می خواست که زمین دهان بازکند و او را در خود فروببرد.یهودی از روسای قبایل و شخصیتی بود.وقتی دید که پیغمبر به عیادت او امده خیلی شرمنده شد.اسلام اختیار کرد به رسالت رسول خدا شهادت داد و یک قبیله به برکت اسلام او اسلام اختیار کردند.

آیت الله مجتهدی در مورد خصلت سوم مومن اظهار کردند: اما سنت ولی و روش  امام این است که در سختی ها صبر کنیم.بعد از رحلت پیامبر کسان دیگری خودشان را به عنوان خلیفه معرفی کردند.درحالی که حق با امیرالمومنین (ع ) بود.اما امیرالمومنین (ع ) بیست و پنج سال صبر کرد.درخانه نشست و حرفی نزد.همانطوری که آن حضرت صبرکرد ما هم در گرفتاری ها صبرکنیم.دلیلش هم این آیه قران است که خداوند از کسانی که در سختی هاو ناملایمات و مشکلات صبرمی کنند تعریف می کند.

منبع احسن الحدیث ص191

انتهای پیام/


ادامه مطلب
تاريخ : شنبه 15 مهر 1396  | 11:35 ب.ظ | نويسنده : مهدی گلشنی | نظرات 0

تفسیر آیات172-176سوره بقره

خواندن معنا و تفسير آيات قرآن كريم، به فهم درست آن و عملی كردن دستورات الهی در زندگی‌مان كمک می‌كند.

تفسیر آیات172-176 به گزارش خبرنگارحوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛قرآن سر تا سر اعجاز در زندگی مادی و معنوی است. اگر ما آن را با معرفت تلاوت کنیم، حتما اثرات آن را خواهیم دید. برای آگاهی‌ و فهم بهتر و بيشتر آيات قرآن كريم هر شب تفسير آياتی از اين معجره الهی را برای شما آماده می‌كنيم. در این گزارش تفسیرآیات172-176سوره بقره  را می‌خوانید: 

یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا كُلُوا مِنْ طَیبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَاشْكُرُوا لِلَّهِ إِنْ كُنْتُمْ إِیاهُ تَعْبُدُونَ 
اى كسانى كه ایمان آورده‏ اید از نعمتهاى پاكیزه‏ اى كه روزى شما كرده‏ ایم بخورید و اگر تنها او را مى ‏پرستید خدا را شكر كنید (۱۷۲)

إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَیكُمُ الْمَیتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنْزِیرِ وَمَا أُهِلَّ بِهِ لِغَیرِ اللَّهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَیرَ بَاغٍ وَلَا عَادٍ فَلَا إِثْمَ عَلَیهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ
[خداوند] تنها مردار و خون و گوشت‏ خوك و آنچه را كه [هنگام سر بریدن] نام غیر خدا بر آن برده شده بر شما حرام گردانیده است [ولى] كسى كه [براى حفظ جان خود به خوردن آنها] ناچار شود در صورتى كه ستمگر و متجاوز نباشد بر او گناهى نیست زیرا خدا آمرزنده و مهربان است (۱۷۳)

إِنَّ الَّذِینَ یكْتُمُونَ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ الْكِتَابِ وَیشْتَرُونَ بِهِ ثَمَنًا قَلِیلًا أُولَئِكَ مَا یأْكُلُونَ فِی بُطُونِهِمْ إِلَّا النَّارَ وَلَا یكَلِّمُهُمُ اللَّهُ یوْمَ الْقِیامَةِ وَلَا یزَكِّیهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ 
كسانى كه آنچه را خداوند از كتاب نازل كرده پنهان مى دارند و بدان بهاى ناچیزى به دست مى ‏آورند آنان جز آتش در شكمهاى خویش فرو نبرند و خدا روز قیامت با ایشان سخن نخواهد گفت و پاكشان نخواهد كرد و عذابى دردناك خواهند داشت (۱۷۴)

أُولَئِكَ الَّذِینَ اشْتَرَوُا الضَّلَالَةَ بِالْهُدَى وَالْعَذَابَ بِالْمَغْفِرَةِ فَمَا أَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ 
آنان همان كسانى هستند كه گمراهى را به [بهاى] هدایت و عذاب را به [ازاى] آمرزش خریدند پس به راستى چه اندازه باید بر آتش شكیبا باشند (۱۷۵)

ذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ نَزَّلَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ وَإِنَّ الَّذِینَ اخْتَلَفُوا فِی الْكِتَابِ لَفِی شِقَاقٍ بَعِیدٍ
چرا كه خداوند كتاب [تورات] را به حق نازل كرده است و كسانى كه در باره كتاب [خدا] با یكدیگر به اختلاف پرداختند در ستیزه‏ اى دور و درازند (۱۷۶)

(یا ایها الذین آمنوا كلوا من طیبات ما رزقناكم ) الخ ، این جمله خطابى است خاص به مؤمنین ، كه بعد از خطاب قبلى كه به عموم مردم بود قرار گرفته ، پس از قبیل انتزاع خطابى از خطابى دیگر است كانه از خطاب جماعتى كه پذیراى نصیحت نیستند، منصرف شده و روى سخن به عده خاص كرده كه دعوت داعى خود را اجابت مى گویند، چون به او ایمان دارند.

و التفاتى كه بین دو خطاب واقع شده ناشى از تفاوتى است كه در افراد مخاطب است ، چون از دارندگان ایمان به خدا این توقع مى رفت كه دعوت را بپذیرند به همین جهت عبارت قبلى (ما فى الارض حلالا طیبا)، را به عبارت (طیبات ما رزقناكم ) عوض ‍ كرد، تا وسیله شود، بعد از آن از ایشان بخواهد تنها خدا را شكر گویند، چون مردمى موحد بودند و بجز خداى سبحان كسى را نمى پرستیدند.

عین این نكته باعث شد بفرماید: (ما رزقناكم ، آنچه ما روزیتان كردیم )، و نفرماید (ما رزقتم ، آنچه روزى شده اید)، و یا (ما فى الارض ، آنچه در زمین است ) و یا تعبیر دیگر نظیر اینها، تا اشاره و یا دلالت كند بر اینكه خدا در نظر آنان معروف و بایشان نزدیك و نسبت به آنان مهربان و رئوف است .

و ظاهرا جمله : (من طیبات ما رزقناكم ) الخ ، از قبیل اضافه صفت به موصوف باشد نه از قبیل قیام صفت در مقام موصوف ، و معناى آیه بنابر تقدیر اول این می شود: (بخورید از آنچه ما روزیتان كردیم ، كه همه اش پاكیره است )، و این معنا مناسب تر است با اظهار نزدیكى و مهربانى خدا كه مقام ، آن را افاده می كند و بنابر تقدیر دوم معنا چنین مى شود: (بخورید از رزق طیب ، نه از خبیث هاى آن ) و این معنا با معنائى كه مقام آن را افاده مى كند نمیسازد و از آن دور است چون مقام مى خواهد آزادى مردم را برساند نه اینكه ممنوع بودن آنانرا افاده كند، میخواهد بفرماید: اینكه از پیش خود چیزهائى را بر خود حرام كرده اید سخنى است بدون علم و خدا آنرا حلال كرده است .

(و اشكروا لله ان كنتم ایاه تعبدون) الخ ، نفرمود: (و اشكروا لنا، شكر ما را بجاى آرید) بجایش فرمود: (و اشكروا لله ، خدا را شكر گزارید)، تا بر مسئله توحید دلالت بیشترى داشته باشد و بهمین جهت دنبالش فرمود: (ان كنتم ایاه تعبدون ، اگر تنها او را مى پرستید)، تا انحصار را افاده كند، چون اگر فرموده بود: (ان كنتم تعبدونه ، اگر او را مى پرستید)، این انحصار را افاده نمی كرد.


(انما حرم علیكم المیتة ، و الدم ، و لحم الخنزیر، و ما اهل به لغیر اللّه ) الخ ، اهلال براى غیر خدا، معنایش این است كه حیوانى را براى غیر خدا مثلا براى بتها قربانى كنند.(فمن اضطر غیر باغ و لا عاد) یعنى كسى كه ناچار شد از آن بخورد، بشرطى كه نه ظالم باشد، و نه از حد تجاوز كند، و دو كلمه (غیر باغ و لا عاد)دو حال هستند، كه عامل آنها اضطرار است و معنایش این است كه هر كس مضطر و ناچار شد در حالیكه نه باغى است و نه متجاوز، از آنچه ما حرام كردیم بخورد، در این صورت گناهى در خوردن آن نكرده ، و اما اگر اضطرارش در حال بغى و تجاوز باشد، مثل اینكه همین بغى و تجاوز باعث اضطرار وى شده باشند، در اینصورت جائز نیست از آن محرمات بخورد.

(ان اللّه غفور رحیم )، این جمله دلیلى است بر اینكه این تجویز خدا و رخصتى كه داده از باب این بوده كه خواسته است به مؤمنین تخفیفى دهد، و گرنه مناط نهى و حرمت در صورت اضطرار نیز است .
(ان الذین یكتمون ما انزل اللّه من الكتاب ) الخ ، این آیه شریفه تعریضى است به اهل كتاب ، چون در میان آنان بسیار چیزها در عبادات و غیره بوده كه خدا حلال و طیبش كرده ، ولى بزرگان و رؤ ساى آنان حرامش كرده بودند و كتابى هم كه نزد ایشان بود آن اشیاء را تحریم نمی كرد و اگر بزرگان ایشان احكام خدا را كتمان مى كردند براى این بود كه رزق ریاست و ابهت مقام و جاه و مال خود را حفظ كنند.


دلالت آیه شریفه بر تجسم اعمال

و در آیه شریفه دلالتى كه بر تجسم اعمال و تحقق نتائج آن دارد، بر كسى پوشیده نیست ، چون اولا مى فرماید: اینكه علماى اهل كتاب احكام نازله از ناحیه خدا را در برابر بهائى اندك فروختند، همین اختیار ثمن اندك عبارتست از خوردن آتش و فرو بردن آن در شكم ، و ثانیا در آیه دوم همین اختیار كتمان و گرفتن ثمن اندك در برابر احكام خدا را مبدل كرد به اختیار ضلالت بر هدایت ، و ثالثا این اختیار را هم مبدل كرد به اختیار عذاب بر مغفرت و در آخر، مطلب را با جمله : (مگر چقدر بر سوختن در آتش صبر دارند) ختم نمود و آن جرمى كه از ایشان بیشتر به چشم مى خورد و روشن تر است ، این است كه بر این كتمان خود ادامه می دهند، و بر آن اصرار مى ورزند.
لذا مى فرماید: (چقدر بر آتش صبر دارند پس معلوم مى شود اختیار بهاى اندك بر احكام خدا، اختیار ضلالت است بر هدایت ، و اختیار ضلالت بر هدایت در نشئه دیگر به صورت اختیار عذاب بر مغفرت مجسم مى شود، و نیز ادامه بر كتمان حق در این نشئه ، ب صورت ادامه بقاء در آتش مجسم می گردد)

بحث روایتى (روایاتى در ذیل آیات گذشته )


در كافى از امام صادق (علیه السلام ) روایت كرده كه در تفسیر جمله : (فمن اضطر غیر باغ و لا عاد) الخ ، فرموده : باغى آن كسى است كه در طلب شكار است ، و عادى به معناى دزد است كه نه شكارچى مى تواند در حال اضطرار گوشت مردار بخورد و نه دزد، خوردن مردار بر این دو حرام است ، با اینكه براى مسلمان حلال است و نیز این دو طائفه در سفر شكار و سفر دزدى نباید نماز را شكسته بخوانند.

 در تفسیر عیاشى از امام صادق (علیه السلام ) روایت آورده كه فرمود: باغى ظالم ، و عادى غاصب است ، از حماد از آن جناب روایت كرده كه فرمود: باغى آنكسى است كه بر امام خروج كند، و عادى دزد است .و در تفسیر مجمع البیان از امام باقر و امام صادق (علیه السلام ) روایت آورده كه در معناى آیه فرمودند: یعنى بر امام مسلمین بغى نكند و با معصیت از طریق اهل حق تعدى ننماید.

 

مولف: همه این روایات از قبیل شمردن مصداق است و همه آنها معنائى را كه ما از ظاهر لفظ آیه استفاده كردیم ، تایید می كندو در كافى و تفسیر عیاشى از امام صادق (علیه السلام ) روایت كرده ، كه در معناى جمله (فما اصبر هم على النار)، فرمود: یعنى تا كى بكارى ادامه میدهند كه میدانند آنكار سرانجامشان را بسوى آتش میكشد؟. و در تفسیر مجمع البیان از على بن ابراهیم از امام صادق (علیه السلام ) روایت كرده كه فرمود: یعنى چقدر جراتشان بر آتش زیاد است ؟ و باز از امام صادق (علیه السلام ) روایت آورده كه فرمود: یعنى چقدر بكارهاى اهل آتش ادامه می دهند.

مولف: این روایات از نظر معنى قریب به هم هستند، اولى صبر بر آتش را تفسیر كرد، به صبر بر سبب آتش ، دومى تفسیر كرد به جراءت بر آن و معلوم است كه جرات لازمه صبر است و در سومى تفسیر كرد به عمل به آنچه كه اهل آتش مرتكب مى شوند كه برگشت آن به همان معناى روایت اول است .

 انتهای پیام/


ادامه مطلب
تاريخ : شنبه 15 مهر 1396  | 11:35 ب.ظ | نويسنده : مهدی گلشنی | نظرات 0

برگزاری سالگرد شهادت آیت‌الله اشرفی اصفهانی در سه استان/ زندگی چهارمین شهید محراب فیلم می‌شود

امسال در تهران، اصفهان و کرمانشاه مراسم سالگرد چهارمین شهید محراب برگزار می‌شود.

تیتر سالگرد شهید محراب آیت الله اشرفی اصفهانی در سه استان کشور /پژوهش برای ساخت فیلم برای چهارمین شهید محراببه گزارش خبرنگار حوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ نشست خبری سی و پنجمین سالگرد شهادت چهارمین شهید محراب آیت الله العظمی اشرفی اصفهانی روز شنبه ۱۵۵ مهر برگزار شد.

در آغاز مراسم عطاءالله اشرفی اصفهانی مدیر عامل بنیاد شهید محراب اشرفی اصفهانی گفت: هر سال با فرا رسیدن سالگرد چهارمین شهید محراب آیت الله العظمی اشرفی اصفهانی، ستادی برای برگزاری مراسم یادبود تشکیل می‌دهیم.

وی ادامه داد: برای امسال از دو ماه گذشته ستاد تشکیل شده است و تلاش ما این است که متفاوت از سال های گذشته مراسم را برگزار کنیم. قرار است امسال در سه نقطه کشور تهران، اصفهان و کرمانشاه مراسم سالگرد برگزار شود.

اشرفی اصفهانی در خصوص برگزاری این سه مراسم عنوان کرد: روز چهارشنبه در مسجد جامع امیر المومنین در محله مرزداران همزمان با سالروز شهادت آیت الله اشرفی اصفهانی مراسم خواهیم داشت که حجت‌الاسلام و المسلمین سید حسن خمینی به عنوان مهمان و سخنران ویژه حضور دارند. از همه مردم، خانواده های شهدا و جانبازان برای حضور در این مراسم دعوت می کنیم تا مراسم باشکوهی برگزار شود.

مدیر عامل بنیاد اشرفی اصفهانی در خصوص برگزاری مراسم سالگرد در استان کرمانشاه اظهار داشت: امسال در استان کرمانشاه مراسم باشکوهی خواهیم داشت. در این استان ما پنج روز برنامه داریم که هر پنج روز را به شهید محراب و جوانان، شهید محراب و روزی حلال، شهید محراب و نماز اول وقت، شهید محراب و ولایت فقیه و شهید محراب و مساجد نامگذاری کرده‌ایم.

وی افزود: با همکاری عزیزان در استان کرمانشاه ستادی را تشکیل داده‌ایم و قرار است دیداری با خانواده شهدا برگزار شود. همچنین همایش طلاب را خواهیم داشت.

وی در خصوص به صدا در آوردن زنگ مدرسه در سالروز شهادت آیت‌الله اشرفی اصفهانی گفت: در همه مدارس استان و شهرستان‌های کرمانشاه زنگ مدرسه به خاطر شهید محراب زده می شود و قرار است سر مزار یادبود ایشان در کرمانشاه برنامه هایی خواهیم داشت.

وی در خصوص سخنران مراسم در کرمانشاه گفت: حجت الاسلام و المسلمین رستگاری به عنوان سخنران در مراسم خاطره گویی خواهد کرد. در ضمن بعد از ۱۶ سال کتاب برهان قرآن آیت الله اشرفی اصفهانی به تعداد ۵ هزار نسخه بازنشر خواهد شد.

عطاءالله اشرفی اصفهانی در خصوص مراسم بزرگداشت در اصفهان عنوان کرد: مراسم سالروز شهادت چهارمین شهید  محراب در اصفهان، روز جمعه ۲۱ مهر ماه برگزار می شود و شبکه استانی اصفهان آن را پوشش خواهد داد.

مدیر عامل بنیاد اشرفی اصفهانی در خصوص وجود دو مقبره برای این شهید بزرگوار در اصفهان و کرمانشاه تصریح کرد: زادگاه شهید اشرفی اصفهانی، اصفهان بود. ایشان شاگرد آیت‌الله بروجردی بودند که از او خواسته بود به کرمانشاه بروند. این شهید بزرگوار مدت‌ها در کرمانشاه فعالیت کرد. بعد از شهادت آیت‌الله اشرفی اصفهانی در کرمانشاه، پیکر شهید در تخته فولاد اصفهان دفن شد. بعد از تشییع شهید متوجه می‌شوند، بخشی از بدن آن بزرگوار در زمان ترور در محراب باقی مانده است. با تماسی که با امام خمینی (ره) در آن زمان گرفته می شود، امام (ره) می فرمایند که به دلیل اینکه شهید آیت الله اشرفی اصفهانی سه دهه در کرمانشاه فعالیت داشتند، یادبودی برایشان در کرمانشاه در نظر بگیرند. به همین دلیل شهید آیت الله اشرفی اصفهانی دو مقبره دارد.

وی در خصوص بنیاد شهید محراب آیت الله اشرفی اصفهانی گفت: این بنیاد در سال ۹۴ با حضور مرحوم هاشمی رفسنجانی و علی جنتی وزیر سابق ارشاد افتتاح شد.

اشرفی اصفهانی افزود: بنیاد شهید محراب آیت‌الله اشرفی اصفهانی، در سال گذشته کار پژوهشی درباره این شهید شروع کرده است و سر رسیدی را انتشار داده که در هر روز یک جمله از شهید در آن نوشته شده است. قرار است که سررسیدی جدید هم داشته باشیم که جملات چهار شهید محراب در آن نوشته شود.

وی از ساخت فیلمی درباره شهید محراب آیت الله اشرفی اصفهانی خبر داد و گفت: با پژوهش هایی که انجام داده ایم، قرار است فیلم سینمایی درباره ایشان ساخته شود و بیشتر تمرکز ما برای نشان دادن جوان ۱۹ ساله‌ای به نام محمد حسین خداکرمی است که به منافقان می‌پیوندد و آیت الله اشرفی اصفهانی را ترور می‌کند. تاکنون با نرگس آبیار و محمدحسین مهدویان برای ساخت این فیلم  صحبت‌ کرده‌ایم.

 

انتهای پیام/


ادامه مطلب
تاريخ : شنبه 15 مهر 1396  | 11:35 ب.ظ | نويسنده : مهدی گلشنی | نظرات 0

لزوم اقدامات مشترک و هماهنگ در اعتاب مقدس کشور

نماینده ولی‌فقیه، در دیدار با نمایندگان اعتاب مقدس کشور بر لزوم اقدامات مشترک فرهنگی و معرفتی در اعتاب و اماکن مقدس تاکید کرد.

لزوم اقدامات مشترک و هماهنگ در اعتاب مقدس کشوربه گزارش حوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان به  نقل از روابط عمومی سازمان اوقاف و امور خیریه؛ حجت‌الاسلام و المسلمین محمدی، رئیس سازمان اوقاف و امور خیریه در چهارمین نشست کمیته نمایندگان آستان‌های مقدس و بقاع متبرکه ایران اسلامی که در سازمان اوقاف و امور خیریه برگزار شد، با نمایندگان اعتاب مقدس کشور در محل سازمان اوقاف دیدار کرد.

 

طرح منشور معرفتی زائران اماکن متبرک ومقدس تدوین می‌شود

 

در این نشست که حجت‌الاسلام و المسلمین شرفخانی معاون فرهنگی و اجتماعی سازمان اوقاف و نمایندگانی از آستان قدس رضوی، آستان مقدس احمدبن موسی (ع) شاهچراغ، آستان مقدسه حضرت معصومه (س)، آستان مقدس حضرت عبدالعظیم حسنی، مسجد مقدس جمکران و معاون امور بین‌الملل مقام معظم رهبری در حج و زیارت حضور داشتند، پس از بحث و تبادل نظر پیرامون موضوعات ومحور‌های نشست هفت مصوبه به تایید اعضا رسید.

 

بر اساس این گزارش حجت‌الاسلام و المسلمین محمدی در سخنانی بر لزوم اقدامات مشترک و هماهنگ در اعتاب مقدس کشور تاکید کرد و گفت: در هر مجموعه از آستان‌های مقدس نقاط قوتی وجود دارد که باید تقویت وبه سایر اماکن تعمیم یابد.

 

وی با بیان اینکه اعتاب مقدس در کشور باید نقاط قوت خود را شناسایی کنند، تصریح کرد: اعتاب مقدس در ایران اسلامی باید با هم افزایی، به یکدیگر کمک کنند.

 

رئیس سازمان اوقاف با اشاره به اینکه قطعا آسیب‌های مشترکی هم در اماکن  مقدس ایران وجود دارد، خاطرنشان کرد: اماکن و آستان‌های مقدس در کشور باید این آسیب‌های احتمالی را هم شناسایی کرده و برای کاهش و رفع ان‌ها به‌صورت مشترک اقدام کنند.

 

بر اساس این گزارش، نشست بعدی این شورا در قالب کمیته نمایندگان آستان‌های مقدس و بقاع متبرکه ایران اسلامی به میزبانی آستان قدس رضوی برگزار خواهد شد. همچنین در یکی از مصوبات مقرر شد طرح منشور معرفتی زائران اماکن متبرک و مقدس تهیه و در نشست بعدی کمیته بررسی شود.

 

انتهای پیام/


ادامه مطلب
تاريخ : شنبه 15 مهر 1396  | 11:35 ب.ظ | نويسنده : مهدی گلشنی | نظرات 0

استقرار ۳ موکب ویژه بانوان در ایام اربعین حسینی

معاون کمیته فرهنگی آموزشی ستاد اربعین از راه اندازی سه موکب ویژه بانوان در ایام اربعین حسینی خبر داد.

استقرار ۳ موکب ویژه بانوان در ایام اربعین حسینیبه گزارش حوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ به نقل از روابط عمومی سازمان اوقاف و امور خیریه؛ لاله افتخاری معاون کمیته فرهنگی آموزشی ستاد اربعین در کارگروه فعالیت‌های قرآنی کمیته فرهنگی آموزشی با اشاره به اینکه سه موکب ویژه بانوان در ایاماربعین راه اندازی می‌شود، تاکید کرد: دو موکب در کربلا‌ی معلی و یک موکب در  نجف اشرف ویژه بانوان دایر خواهد شد.

 

معاون کمیته فرهنگی آموزشی ستاد اربعین با بیان اینکه از برکت انقلاب اسلامی، جامعه قرآنی فعالیت‌های ارزشمندی را در بین بانوان انجام می‌دهد، تصریح کرد: زمانی که سر مبارک امام حسین (ع) بر روی نیزه قرآن می‌خواند، حیف است که ما از فرصت اربعین برای نشر و ترویج معارف قرآن استفاده نکنیم.

 

نماینده مردم تهران در مجلس نهم با اشاره به اینکه اربعین فرصتی ارزشمند برای شیفتگان اهل بیت (ع) است تا از این فضا برای فعالیت‌های قرآنی و کسب معارف قرآنی هم استفاده کنند، خاطرنشان کرد: سال گذشته در ایام اربعین از بخشی از ظرفیت اساتید قرآنی کشور استفاده شد و در این کارگروه هم از فعالان و داوران قرآنی برای تبادل نظر وهم فکری استفاده می‌کنیم.

 

وی افزود: این جلسه، جمع بندی دیدگاه‌های فعالان قرآنی و فرهنگی است که نکات خوبی را در این جلسه متذکر شدند.

 

معاون کمیته فرهنگی آموزشی ستاد اربعین با اشاره به اینکه تجربه سال گذشته نشان داد که فعالیت تیمی در ایام اربعین در بحث قرآنی و فرهنگی تاثیرگذار است، گفت: گروه‌هایی متشکل از قاری قرآن، حافظ و مبتهل به سفر معنوی اربعین اعزام خواهند شد و پیش بینی می‌شود که دو یا سه گروه اعزام شوند.

 

وی خاطرنشان کرد: محور برنامه در راهپیمایی اربعین سال گذشته محافل قرآنی و جمع خوانی قرآنی بود، اما امسال قصد داریم برای آموزش حفظ قرآن کریم هم اقداماتی را انجام دهیم.

 

گفتنی است؛ در کارگروه فعالیت‌های قرآنی کمیته فرهنگی و آموزشی ستاد اربعین که معصومه فرزانه؛ مشاور امور بانوان سازمان اوقاف حضور داشت، حاضران در جلسه بر ساماندهی مناسب فعالیت‌های قرآنی و فرهنگی بانوان در راهپیمایی عظیم اربعین حسینی تاکید کردند.

 

انتهای پیام/


ادامه مطلب
تاريخ : شنبه 15 مهر 1396  | 11:34 ب.ظ | نويسنده : مهدی گلشنی | نظرات 0

عبدالرحمن‌بن‌عبد رب انصاری خزرجی

عبدالرحمن‌بن‌عبد رب انصاری خزرجی که در 70 سالگی در کربلا حضور یافت، در تیرباران صبح عاشورا به شهادت رسیده است.

عبدالرحمن‌بن‌عبد رب انصاری خزرجیبه گزارش خبرنگار حوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛عبدالرحمن‌بن‌عبد رب انصاری خزرجی در 700سالگی در کربلا حضور یافت.عبدالرحمن از قبیله خزرج بود که مدینه را ترک کرد و به کوفه آمد.او را از اصحاب پیامبر دانسته‌اند.قاری و مفسر قرآن بود و قرآن را از امیر مؤمنان علی(ع)آموخته بود.وی جزء10تن راویان غدیر در رحبه بوده است.
بنابراین گزارش،عبدالرحمن از کوفه به مکه آمد و هم‌رکاب اباعبدالله‌الحسین(ع)از مکه تا کربلا را پیمود.نوشته‌اند:در شب عاشورا،پشت خیمه نظافت،بریر‌بن‌خضیر همدانی،یار بزرگ اباعبدالله با او شوخی می‌کرد.وقتی عبدالرحمن علت شوخی را پرسید،بریر به لحظه‌های وصل و بهشت موعود پروردگار اشاره کرد.
شایان ذکر است هر چند برخی شهادت این یار شجاع و فداکار و پاک‌باز را پس از نماز ظهر عاشورا نوشته‌اند اما درست‎‌تر آن است که وی در تیرباران صبح عاشورا به شهادت رسیده است.
نام او را در برخی مقاتل عبدالرحیم نگاشته‌اند.او عاشقانه و دلیرانه در عاشورا زیر بارش تیرهای دشمن جنگید و با محاسن سپید خون‌آلود به دیدار محبوب شتافت.از ویزگی‌های او علیرغم 70سال سن در کربلا،چالاکی،نشاط و شور و وجدی بود که خاص جوانان است.
خاطرنشان می‌شود غلام عبدالرحمن نیز در کربلا او را همراهی می‌کرد. 
منابع:
1.تاریخ طبری
2.مثیر‌الاحزان
3.الغدیر
4.انصارالحسین
5.اُسد‌الغابه
6.تنقیح‌المقال
7.ابصارالعین
8.آینه در کربلاست(محمدرضا سنگری)


انتهای پیام/


ادامه مطلب
تاريخ : شنبه 15 مهر 1396  | 11:34 ب.ظ | نويسنده : مهدی گلشنی | نظرات 0

رئیس مکتب جعفری چه افرادی را بهشتی می داند؟

هر روز یک حدیث از معصومین (ع) با مضامین دینی و اخلاقی در بخش قرآن و عترت بخوانید.

به گزارش خبرنگار حوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛  اهمیت حدیث در میان مسلمانان از آن روست که از منابع اصلی استنباط احکام در فقه و عقاید در علم کلام محسوب می‌شود. همچنین احادیث از منابع اولیه پژوهش‌های تاریخی است.

به دلیل آشنایی بیشتر و تلمذ در پیشگاه پروردگار الهی و ائمه معصومین، هر روز یک حدیث از معصومین (ع) با مضامین دینی و اخلاقی در بخش قرآن و عترت منتشر می‌شود.

امام صادق(ع) فرمودند:

اِنَّ لاَِهلِ الجَنَّةِ اَربَعَ عَلاماتٍ: وَجهٌ مُنبَسِطٌ وَ لِسانٌ لَطیفٌ وَ قَلبٌ رَحیمٌ وَ یدٌ مُعطیةٌ

بهشتى ‏ها چهار نشانه دارند: روى گشاده، زبان نرم، دل مهربان و دستِ دهنده

( مجموعه ورام، ج 2، ص 91 )

انتهای پیام/


ادامه مطلب
تاريخ : شنبه 15 مهر 1396  | 11:34 ب.ظ | نويسنده : مهدی گلشنی | نظرات 0

پانزدهم محرم؛ فرستادن سر‌های مطهر شهدا به شام

سر‌های مطهر شهدای کربلا در روز پانزدهم محرم به شام فرستاده شدند.

پانزدهم محرم؛ فرستادن سر‌های مطهر شهدا به شامبه گزارش خبرنگار حوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ سر‌های شهدا را در صندوق‌ها نهادند و با نزدیک شدن به شهر‌ها قرار بود بر نیزه افراشته کنند تا قدرت و پیروزی خود را نشان بدهند و ترس و دلهره بیافرینند و راه را بر خیزش‌ها و حرکت‌های انقلابی سد کنند. این اتفاق در روز پانزدهم محرم و پیش از حرکت کاروان اسیران به سمت شام، رخ داد.

بنابراین گزارش، فرماندهان و حاملان سر‌های شهدا عبارت بودند از زحر‌بن‌قیس  جعفی، ابو بردة‌بن‌عوف ازدی، طارق‌بن‌ابی‌ظبیان‌ازدی، مخفَر‌بن‌ثعلبه، شمر‌بن‌ذی‌الجوشن و گروهی از اهل کوفه. برخی همراهی عمر‌بن‌سعد را نیز نوشته‌اند.
شایان ذکر است گزارش‌هایی مبنی بر زیارت سر اباعبدالله (ع) و سایر شهیدان  توسط پیامبر (ص) و دیگر انبیا و آمدن فرشتگان به محضر پیامبر (ص) و تقاضای مجازات حاملان سر وجود دارد. یکی از این روایات، نزول عذاب و خاکستر شدن بدن ۵۰ حامل سر است.
گفتنی است حاملان سر‌ها هر چند مأموریت داشتند از شهر‌های بین راه بگذرند و برای قدرت‌نمایی و ارعاب و وارونه نشان دادن حقیقت، در آن شهر‌ها تبلیغ کنند و سر‌ها را بر نیزه افراشته کنند، اما ترس از درگیری و شورش قبایل عرب باعث می‌شد که گاه از بی‌راهه‌ها حرکت کنند، به همین سبب مسیر طولانی‌تر و گاه با بی‌نظمی مواجه می‌شد.
منابع:
۱. تذکرة‌الخواص
۲. الارشاد
۳. العقدالفرید
۴. البدایه و النّهایه
۵. الفتوح
۶. تاریخ طبری
۷. العبرات
۸. تاریخ مدینه دمشق
۹. انساب‌الاشراف
۱۰. بحارالانوار
۱۱. لهوف
۱۲. المنتخب
۱۳. آینه در کربلاست (محمدرضا سنگری)
انتهای پیام/


ادامه مطلب
تاريخ : جمعه 14 مهر 1396  | 06:47 ب.ظ | نويسنده : مهدی گلشنی | نظرات 0

ماجرای نجات جان آیت الله مرعشی نجفی توسط امام زمان (عج)

امام زمان (عج)، آیت الله مرعشی نجفی را در سرداب مقدس از مرگ نجات دادند.

به گزارش حوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛کتاب «تشرفات مرعشیه» شامل چهار حکایت از تشرف آیت الله سید شهاب‌الدین مرعشی نجفی خدمت امام زمان (عج) است که در ادامه، داستان  تشرف ایشان در سرداب مقدس خدمت حضرت صاحب الزمان (عج) را به نقل از خود ایشان می‌خوانیم.

شبه به نیمه رسیده بود و خواب به چشمانم نمی‌آمد و درگیر فکر و خیال شده بودم. با خود گفتم: «شب جمعه شایسته است که به سرداب مقدس بروم، زیارت ناحیه مقدسه را بخوانم و حاجات خود را از آن حضرت بخواهم. با آن که کمی خطرناک است و امکان دارد از ناحیه کسانی که دشمنی قلبی با اهل بیت پیامبر(ص) و شیعیان دارند مورد تعرض واقع شوم. هر چند که بهتر است با چند نفر از همراهان به آنجا بروم ولی این موقع شب شایسته نیست باعث اذیت دوستانم بشوم و اگر تنها بروم بهتر امکان درد و دل با آقا را دارم.»

با این افکار از جایم برخاستم، وضو گرفتم و به آهستگی از حجره خارج شدم. شمع نیم سوخته‌ای که به روی طاقچه راهرو بود را در جیب گذاشتم و به سمت سرداب مقدس راه افتادم. همه جا تاریک بود و سکوت مرگباری را در سرتاسر مسیر احساس می‌کردم. قبل از ورود به سرداب مقدس، لحظه‌ای ایستادم و درگی نمودم. درب سرداب را به آهستگی به داخل هل دادم و پا به داخل گذاشتم و با احتیاط از پله‌ها پایین رفتم. انعکاس صدای پایم، مرا کمی به وحشت انداخت. به کف سرداب که رسیدم شمع را روشن کردم و مشغول خواندن زیارت ناحیه مقدسه شدم.

بعد از مدت کمی صدای پای شخصی را شنیدم که از پله‌ها پایین می‌آمد. صدای پاهایش درون سرداب می‌پیچید و فضای ترسناکی ایجاد می‌کرد. خواندن زیارت ناحیه را رها کردم و رویم را به سمت پله‌ها برگرداندم. مرد عرب ژولیده و درشت هیکلی را دیدم که خنجری در دست داشت و از پله‌ها پایین می‌آمد و می‌خندید؛ برق چشمان و دندان‌ها و خنجرش، ترس مرا چند برابر کرد و ضربان قلبم را بالا برد. دستم از زمین و آسمان کوتاه بود و عزرائیل را در چند قدمی خود می‌دیدم. احساس می‌کردم لب‌ها و گلویم خشک شده‌اند؛ عرق سردی بر پیشانی‌ام نشسته بود و نمی‌دانستم چکار کنم. پای مرد خنجر به دست که به کف سرداب رسید،‌ نعره زنان به سوی من حمله کرد و در همان لحظه شمع را خاموش کردم و پا به فرار گذاشتم. آن مرد نیز در تاریکی سرداب به دنبال من دوید و گوشه عبای من را گرفت و با قدرت به سوی خود کشاند.

در آن لحظه به امام زمان (عج) توسل نمودم و بلند فریاد زدم: «یا امام زمان».  صدایم درون سرداب پیچید و چندین بار تکرار شد که در همان لحظه مرد عرب دیگری در سرداب پیدا شد و رو به مردم مهاجم فریاد زد: «رهایش کن» و بلافاصله مرد عرب قوی هیکل، بی‌هوش بر زمین افتاد و من نیز که تمام توانم را از دست داده بودم دچار ضعف شدم. در حالی که می‌لرزیدم به زانو درآمدم و به روی زمین افتادم.

کمی بعد احساس کردم فردی مرا صدا می‌زند. چشمانم را که باز کردم دیدم شمع روشن است و سرم به زانو مرد عربی است که لباس بادیه نشینان اطراف نجف را بر تن دارد. هنوز در فکر مرد مهاجم بودم، نگاهم را که برگرداندم، دیدم همچنان بی‌هوش در وسط سرداب افتاده است. خواستم برخیزم و بنشینم اما رمق نداشتم. مرد عرب مهربان، چند دانه خرما در دهانم گذاشت که‌ هرگز خرما یا هیچ غذای دیگری با آن طعم و مزه نخورده بود.

در حالی که سر به زانوی آن مرد داشتم به من گفت: «خوب نیست در مواردی که خطر تو را تهدید می‌کند ‌تنها به اینجا بیایی، بهتر است بیشتر احتیاط کنی. اگر تعدادی از شیعیان حداقل روزی دوبار به حرم عسکریین مشرف شوند باعث می‌شود که همه شیعیان با آرامش و امنیت بیشتری بتوانند به زیارت بیایند.» سپس در مورد کتاب «ریاض العلماء» میرزا عبدالله افندی گفت: «ای کاش این کتاب ارزشمند پیدا شود و در اختیار اهل علم و دیگر مردم قرار گیرد.»

حرف‌هایش که به اینجا رسید، یک لحظه در فکر فرو رفتم که چگونه ممکن است فردی به یک‌باره در این سرداب تاریک ظاهر شود و نام مرا بداند و حتی چطور ممکن است که فردی بادیه نشین، میرزا عبدالله افندی و کتابش را بشناسد؟ و چطور توانست با یک نهیب، آن مرد قوی هیکل را آنگونه نقش بر زمین کند؟. هنوز در این افکار غوطه‌ور بودم که ناگهان متوجه شدم از آن مرد مهربان خبری نیست. به خود آمدم و فریاد زدم: «ای وای، سرم در دامان آقا، مولا و مقتدایم حضرت حجت بن الحسن المهدی(عج) بوده و ساعاتی نیز با او حرف زده‌ام اما او را نشناخته‌ام. غم عالم بر دلم نشست، با دیده‌ای اشکبار، از سرداب به قصد زیارت حرم عسکریین خارج ‌شدم تا بلکه یار را در آن‌جا بجویم در حالی که هنوز مرد غول پیکر مهاجم عرب، بی‌هوش در کف سرداب افتاده بود.

منبع: کتاب تشرفات مرعشیه، تألیف حسین صبوری

انتهای پیام/


ادامه مطلب
تاريخ : جمعه 14 مهر 1396  | 06:47 ب.ظ | نويسنده : مهدی گلشنی | نظرات 0
تعداد کل صفحات :87  ::      1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   >  
لطفا از ديگر صفحات نيز ديدن فرماييد
.: Weblog Themes By SlideTheme :.